رمان بي قرارم كن(4)

بی قرارم کن (4)

یه فاتحه خوندم و ار روی زمین بلند شدم .از لای جمعیتی که برای خاکسپاری عمه سروه اومده بودن و همه هم از اهالی همون روستا بودن رد شدم.

به آسمون نگاه کردم آسمون هم گرفته بود و صدای هیچ پرنده ای نمیومد.